دومین رنسانس فرانسوی

دوره رنسانس دوم: عناصر دکوراسیون

بلوغ سبک ظاهر شده در اوایل قرن و همچنین طبیعی سازی آن را نشان می دهد. از سال ۱۵۴۰ نسل جدیدی از هنرمندان فرانسوی ترکیبی  اصیل از میان درس های باستان رنسانس ایتالیایی و سنن ملی ایجاد کردند.
فیلیبر دو لورم، پییر لسکو، ژان بولان و ژان گوژون مجسمه ساز سبک معماری و تزیینی هوشمندانه ای  تعریف کردند.

سبک‌ها

رعایت اصول باستان از خلال سبک های متناسب با نوع کاربرد بنا و منطق آن بنا می گذرد.
برای روی هم قرار دادن آنها با انتخاب دوریک، سپس ایونیک و در خاتمه با کورینیتن از سنگین تر به سبک تر عمل کرده اند.
با هر سبک مستقلانه برخورد می شود و سیمای بنا و نسبت بندی های شالوده، سرستون ها، ستون و گچبری دو طرف در گاه پیش می رود.
سبک عنصر تنظیم کننده و عامل تقارن است. و نحوه چیدمان نما را تعیین می‌کند.
دو لورم به پوشاندن محل اتصال  غلتک ها و نظم دوریک و یونیک فرانسوی را به الگوهای کلاسیک اضافه می کرد.
ستون ها یا ستون های تزیینی که قاشقی های شان در طول تنه ی ستون با حلقه های موضعی یا مرصع کاری شده با نوارهای مرمرین قطع می شود.

الهه ها

تعداد بسیاری الهه  در سنگهای گوشه درگاهی و پیرامون پنجره‌های گرد وجود داردکه از طاق کنستانتین الهام گرفته شده اند. اغلب آنها نخل یا تاجی در دست دارند.

چهره های عجیب و غریب

آنها به وفور در ترکیبات شاخ و برگ های مجرد با  بزمرد، شیردال پارچه ها و ریسه های گل وجود دارند.
مجسمه بالا تنه مرد پیکر و ستون های زن پیکر

از اواسط قرن آنها مخصوصا در ناحیه   تولوز بورگونی و فرنچ کنته یافت می شدند.

مونوگرام ها

شکل هلالی و حتی حروف دوتایی شکل D  مونوگرام دیان دو پوآتیه را شکل می‌دهند و روی مونوگرام حرف اول اسم  هانری دوم و اسم معشوق وی نیز اضافه می شود.

قاب های تزیینی

قاب های تزیینی در همیشگی هایشان با برش هایی با الهام از پوست حیوانات، که میراث مکتب فونتن بلو هستند همچنان به حیات خود ادامه می دهند.

دوره رنسانس دوم: معماری

آنسی لوفرانس

سرلیو معماری مدولی ایتالیا را با اقلیم (سقف بلند و  نورگیرها) و سنن محلی (عمودی بودن بخش بین دو ستون) برمی گزیند.
اینجا فقط سنتوری های ساده پیچش دار پنجره های طبقه ی اول یادآور رنسانس اول اند.
در مورد باقی موارد هیچ چیز نظم یکپارچه و طاقی های قوس دار یا پنجره دار را، که توسط ردیفی از  ستون های تزیینی دو قلو از هم جدا شده اند و شامل تورفتگی است، و نیز ستونهای تزیینی برافراشته روی قاعده مجسمه ی را از بین نمی برد.
این تناوب یک دهانه اصلی و یک دهانه ثانویه که با ستونهای تزیینی احاطه شده است، یکی از نمونه های اولیه جایگاههای هماهنگ را با چنین  دقت و سخت گیری نشان می دهد.

حیات لوور

میل به ایجاد روشنایی در نور با نمایی  مشرف به حیاط دنبال شد که پییرلسکو در سال  ۱۵۴۶ آن را ساخت.

در اینجا  عمودی گرایی سه پیش تنه  معلق با سطوح افقی بدنه ساختمان متعادل شده است.
همه چیز با ترتیب در سطوح مختلف( طبقه همکف،طبقه اشراف و اتاق زیر شیروانی) و تغییر تدریجی و ظریف دکور وحدت می آورد.
که در طبقه مربوط به اتاق شیروانی به اوج خود میرسد.
طاق های سقفی، ستون های دوقلوی جدا شده توسط تورفتگی دیوارها و پنجره های برخوردار از رف تزیینی سنتوری های متناوبا گرد و مثلث برخوردار هستند و پنجره های گرد نیز باعث ایجاد بازی نور می شوند.
تزیینی باستانی شده شامل تندیس خدایان، قاب های تزیینی پر شاخ و برگ، کتیبه های الهه عشق و ریسه های گل، موجود در کارگاه ژان گوژون، به بنا اضافه می‌شود.
که همچون مانیفیستی بر معماری زیرشیروانی های مختص بردگان و جنگجویان نشان های پیروزی و خدایان اساطیری سیطره پیدا کند.

رواق دکوئن

بررسی ها را درباره کاربرد صحیح سبک ها، مانند چارچوب آرایشی بلند مرتبه سازی، ژان پول آن را به الهام گیری از سبک عظیم پانتئون رومی برای رواق جناح جنوبی کاخ دکوئن سو سوق میدهد.
چهار ستون، آن دوسطح را از پی تا سقف ها اشغال می کند.
این انتخاب، نسبت های بالا ستون ها، از تزیینش با نخلچه ها تا قاب تزیینی دور درگاه، تناسب نشانه‌های پیروزی کتیبه ای شکل زیر یک قرنیز کنگره دار را معین می کند.

مطالب مرتبط:

نخستین رنسانس فرانسوی

رنسانس فرانسوی: مکتب فونتن بلو

پیوستن به گفتگو

مقایسه املاک

مقایسه