اصول اخلاقی آپارتمان نشینی

ضرورت رعایت اصول اخلاقی آپارتمان نشینی

گسترش پدیده آپارتمان نشینی و اجاره نشینی در مجتمع های بزرگ مسکونی با رفت و آمدهای افراد ناشناس بیگانه در محیط های مسکونی همراه است.
در زندگی های کنونی وجود افراد مجرد در کنار خانواده های متاهل است.
اسباب کشی های سالانه تعداد طبقات آپارتمان داشتن پارکینگ و انباری و بالکن های مشترک از دیگر مسائل زندگی آپارتمان نشینی است.
از یک سو لزوم توجه به پدیده ی آپارتمان نشینی و پیش‌بینی اصول مهم و اساسی در زمینه های مختلف که شامل:

  1. رعایت اصول معماری ایرانی اسلامی
  2. ایجاد حریم های مناسب در معماری داخلی واحدها برای حفظ حرمتها در هنگام مهمانی ها یا شب نشینی های خانوادگی
  3. رعایت حریم‌های محرم و نامحرم
  4. رعایت اصول اخلاقی و قوانین حاکم بر زندگی
  5. رعایت اصول شهرنشینی
  6. ایجاد دسترسی های آسان به حوائج ضروری ساکنین
  7. حداکثر صرفه‌جویی در انرژی ها
  8. ایجاد مراکز تفریحی و فراغتی و گذران اوقات مازاد ساکنان در دوره های سنی و جنسیتی
  9. ایجاد مراکز ورزشی، فرهنگی، فضای سبز مناسب و مطلوب
  10. سالن های آمفی تئاتر همایش همایش و گردهمایی های مختلف و …
    در این گونه مجتمع های مسکونی را بیش از پیش آشکار می نماید.

مشکلات همراه با پدیده ی آپارتمان نشینی

مسئله خرید آپارتمان، توافق های مالی، مراحل اداری خرید یا اجاره آپارتمان، مراجعه به سایت ایران املاک گرفتن کد رهگیری،
رفتن به دفترخانه و شهرداری و استعلام از دارایی و دیگر مسائل می‌تواند از سوی دیگر به کابوس تبدیل شود.
که عدم توجه به آن و از یاد بردن از دشواری های متعددی را برای خانواده به همراه داشته باشد.
و آسایش آرامش امنیت روانی و سلامت افراد را به هم بزند.
و به صورت یک دید ذهنی ناخوشایند از آپارتمان نشینی و زندگی آپارتمانی در اذهان عمومی جلوه گر گردد.
همچنین مسئله اجاره‌نشینی جوانان مجرد و مستقلی که برای کار یا تحصیل و به دلخواه یا به اجبار زندگی جدایی از خانواده را برگزیدند.
و پس از به دنبال خانه گشتن های پیاپی سرانجام و دیر یا زود به دلیل ارزانی اجاره به این مجتمع مسکونی روی می‌آورند.
که خود باعث ایجاد مشکلی جدید گردیده و یا با آسیب ها و مشکلات موجود در این گونه مجتمع ها آشنا می شوند.
نیز از جمله مسائل دیگری است که بر موارد مذکور اضافه می گردد.

راهکار کاهش مشکلات آپارتمان نشینی

این گونه دغدغه ها اگرچه در کل کشور عمومیت دارد اما در شهرهای کوچک تر بیشتر است.
و دلیل آن این است که در شهرهای کوچکتر به علت عادت کمتر مردم با آپارتمان نشینی و عدم آموزش اخلاق آپارتمان نشینی قبل از سکونت است.
که احتمالا می تواند به یکی از مشکلات اساسی یا حتی بحران های شهرک های انبوه نشین تبدیل شود.
لذا احتمال نزاع اهالی خانه با دیگر همسایگان و سرایت و توسعه آن به نظام های بزرگتر را فراهم آورد.
لذا می طلبد که طراحان مجتمع های مسکونی بزرگ در آینده توجه ویژه‌ای در اینگونه موارد مبذول نمایند.

پیشتر در مقالات دیگری در درباره پیشینه آپارتمان نشینی در ایران صحبت کردیم.

پیوستن به گفتگو

مقایسه املاک

مقایسه